Święty Andrzeju Bobolo!

Twoje życie dopełniło się męczeństwem w krytycznym okresie Rzeczypospolitej.

Gdy Polska przestała już istnieć, Twa przepowiednia jej odrodzenia 

była przez lata znakiem nadziei,

której spełnienie dostrzeżono po pierwszej wojnie światowej.

Nadzieją napawało również uznanie Twej świętości w czasie,

gdy kończyła się druga Rzeczpospolita.

Lata, które nastąpiły, były wielką próbą nadziei,

jednak doczekaliśmy w końcu, że w odrodzonej Ojczyźnie zostałeś ogłoszony jej Patronem.

Dlatego powierzamy się Tobie, zwłaszcza w obecnym czasie początku wieku i tysiąclecia.

Niech nam przyświeca nadzieja, że Twój patronat owocuje dalej

w odrodzeniu naszego życia tak osobistego, jak i społecznego.

Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.